تاریخ: 19 خرداد 1393
پیام1
پیام1

شاید زمانی که اول بار شنیدم همایش فلسفه و کودک را، از خود پرسیدم کودک و فلسفه؟ چه ارتباطی و تناسبی با هم؟ اما دیری نپائید که تجربه های گذشته خود را مرور کردم و دریافتم که آری با هم تناسب دارند و چه زیبا تناسبی!

به یاد آوردم زمانی در کسوت معاونت دبستان خدمت می کردم. آموزگار پایه اول روزی گفت که برای اردوی علمی دانش آموزان، ایشان را معاونت نمایم، از دانش آموزان خواسته بود برای روز اردو ذره‌بینی همراه بیاورند تا به پارک نزدیک مدرسه برویم. هدف، درس علوم و شناخت انواع برگ ها و اجزاء آنها بود. آموزگار توضیح و تشریح سرفصل‌های خود را بیان نموده بود و فرصتی به دانش‌آموزان داده شده بود که آزادانه در پارک جستجو کنند و بازی، ذره‌بینی از دانش آموزی گرفتم و آن را بین نور خورشید و خاشاک قرار دادم چند دانش ‌آموزی کنجکاو شدند و آرام و زیرکانه می‌نگریستند، اندک زمانی بعد دودی برآمد و آرام آرم آتشی فراهم. دانش آموزان جسورتر در این معرکه وارد شدند. می دیدم می‌آزمایند و لذت می برند!

فردای آن روز با انتقاد مزاح‌گونه آموزگار مواجه شدم که باز آتش بپا کردی؟ گفتم نستجیر بالله خواهر!

گفت قرار بود بچه‌ها با توجه به مشاهدات و دریافت‌های خود با کمک اولیاء در منزل گزارش فراهم آورند و تحویلم دهند. بیشتر آنها گزارش فراهم آوردن آتش با ذره‌بین را تدوین نموده‌اند نه گزارش برگ‌ها و اجزاء آن. رفت تا گزارش این سنت شکنی را به مدیر مدرسه بدهد. آری کلاسی که هم دانش‌آموز راضی و هم آموزگار!

کودکان بدنبال حل مساله خود هستد و پاسخ به چراها نه دریافت پاسخ‌ها. آنها در ابر بالای سر خود فقط جای چراها را دارند نه پاسخ‌ها و این که چقدر ما می توانیم این چراها را بیشتر کنیم و آن‌ها را سوق دهیم به شوق بیشتر و اکتشاف پاسخ‌ها.

آری! ذهن کودک پرسشگر جسور و بی‌باک، بی‌هیچ رحم و مروتی می‌کاود و متلاشی می‌کند جهل را. افسوس که چه نهال‌هایی پا نگرفته غرس می شوند و خشک. همانطور که غدای جسم ما فست‌فودی می‌شود، غذای روحمان هم حل المسائلی می‌شود.

کتاب به کتاب رنگ به رنگ چاپ به چاپ انواع و اقسام کتابهای کمک آموزشی که فقط پرسش‌ها و پاسخ‌ها خوانده شود نه اولیاء فرصت و حوصله نه معلمان و مدرسه بودجه ...

علی رضا غفاریان

کارشناسی ارشد الهیات و معارف اسلامی تاریخ و تمدن ملل اسلامی

دبیر رسمی آموزش و پرورش

 

 

 


نام
رایانامه
* متن نظر